Job's profile... ^_^ ; {<J.. O... B>}PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
... ^_^ ; {<J.. O... B>}enjoy with everything January 13 สนุกดียินดีด้วยนะจ๊ะเพื่อนปูนที่จบแล้ว
เมื่อวานเหมือนงานชั้นเลยเนอะ
กลับมาจากเอแบคแทบตายเลยอ่ะ
เหนื่อยมาก ตื่นเช้ามาก้อปวดเมื่อย
แต่สนุกดีอ่ะการถ่ายรูป
ชั้นรอดูรุปอยู่ไม่รุจะเป็นไงบ้าง
ก้อคงจะพอดูได้แหละ August 17 หยุดยาวไม่ได้อัพซะนาน
หยุดตั้ง 1 เดือน
ดีนะที่ได้ไปทำจิตอาสา
ไปทำที่โรงเรียนสอนคนตาบอดกรุงเทพ
สนุกดี ไปกะเปี๊ยก
เก็บชั่วโมงครบแล้ว
กะว่าจะไปอีก
ลองไปดูสิแล้วจะรู้สึกดี
แต่รายงานยังไม่ได้ทำเลย
 June 25 ไประยองเพิ่งกลับมาจากการไปรับน้องที่ระยองฮิ
หนุกดี ทะเลสวย น้ำใส โอ้แม่เจ้า
ไปรับน้องครั้งนี้ไม่ได้ทำงานไปเปนพี่ปี 4 แต่ทำไมกรูเหนื่อยจังวะ
วันแรกแทบไม่ได้นอน อย่างมากก้อชั่วโมงเดียว
วันที่ 2 ได้นอนมากกว่าเดิม แต่ก้อไม่พออีก
รับน้องครั้งนี้กินผลไม้กันให้ตายไปข้างนึงเลย 555
มีทั้งเงาะ มังคุด และลางสาดหรือลองกองนี่แหละ
เยอะโคดๆๆๆ อร่อยดีไม่เคยเหนผลไม้เยอะขนาดนี้มาก่อน
ชอบเสื้อที่แอ้เพ้นท์ให้ น่ารักดี ต้องอยู่รวมกันนะ
เมื่อกลับมาสู่ความเปนจริง ต้องเรียน
ยังไม่รุเรื่องเลยว่าเรียนไร แล้วงานต้องทำไรส่งบ้าง
ตายอีกแน่ๆเทอมนี้ แต่เอาเหอะเทอมสุดท้ายแล้ว
ทำไมเดือนนี้มีแต่คนเปนโรคทรัพย์จางกันจังอ่ะ
เมื่อไหร่จะถึงเดือนหน้าวะ May 09 เชียงใหม่ซัมเมอร์ก้อไปฝึกงานที่ลำปาง ก้อสนุกดีได้พบได้เจออะไรหลายอย่างได้เรียนรู้คนด้วย
ปัจฉิมเสร็จก้อกลับไปเอาของที่บ้านและมุ่งตรงสู่เชียงใหม่
มีด้วยกัน 6 ชีวิต มีเรา แอ้ แอม แนน นิด แป๋ม ซึ่งมีแต่คนหน้าตาดีทั้งนั้น
ไปพักห้องเพื่อนที่เชียงใหม่ ถึงประมาณ2ทุ่ม ก้อพักผ่อน
ประมาณ 5 ทุ่ม พี่แบงค์กะพี่นัดพาไปกินข้าวเหนียวเที่ยงคืน
อร่อยมาก โคดอิ่มเลย วันต่อมาไปเที่ยวห้วยเฒ่าตึง นั่งแพกัน
บรรยากาศดี้ดี สนุกมาก แล้วก้อต่อด้วย me myself
ตอนเย็นต่อด้วยถนนคนเดิน โอ้โห ช้อปกันไม่หวาดไม่ไหว
คนก้อเยอะของก้อเยอะ หมดเงินไปหลายอยู่ ได้แต่ของตัวเอง
กลับมาพักที่ห้องแปบนึง แล้วก้อออกไปต่อด้วยก๋วยเตี๋ยวฟ้าธานี
ของเขาอร่อยจิง เป็นก๋วยเตี๋ยวกระดูกหมู อร่อยจิง
วันต่อมาฟ้าฝนเปนใจได้ไปเที่ยวพระธาตุดอยสุเทพ และพระตำหนักภูพิงค์
อากาศเย็นสบาย อากศดีโคดๆ รู้สึกดีได้ไปทำบุญ
วันสุดท้ายค่ะ ตะลุยกิน กินจนจะออกทางปากแล้ว
แต่อร่อยจิงๆ ถึงได้กินเยอะขนาดนี้ เวลาก้อใกล้เข้ามาแล้ว
ต้องกลับตอน 3 ทุ่ม ไม่อยากจากเชียงใหม่ไปเลย
เมืองเค้าดีจิง คนเค้าก้อดีจิง
ขอขอบคุณพี่แบงค์กะแอ้ที่พาไปเชียงใหม่
ขอบคุณพี่นัดที่ให้ที่พักอาศัย พาไปเที่ยว แล้วก้อน่ารัก
ขอบคุณพี่กวางที่พาไปเที่ยว ไปกิน และซื้อของฝาก
ขอบคุณเพื่อนๆทุกคนที่ไปร่วมทริปนี้กัน
March 14 Summer มาแล้วในที่สุดก้อสอบเสร็จไปแล้ว
ก้อเปนเหมือนทุกๆครั้งที่ได้ทำข้อสอบ
คำตอบนี่ก้อแถไปเรื่อยๆวิชาคณะไม่ค่อยเท่าไหร่
แต่พอเจอ JC250 ตายไปเลยอาจารย์ออกละเอียดได้อีก
เขียนจนปวดมือนึกว่าสอบเสร็จแล้วจะดีกลับปวดหัว
วันต่อไปสอบPO 555 ทำไม่ได้เลยออกมาจากห้องสอบโคตรมึน
ช้อย 50 ข้อ 50 คะแนน เขียน 1 ข้อ 50 คะแนน
ตายไปเลยค่ะคุนขาเขียนไม่รู้เรื่อง
วันต่อมาก้อสอบ AN เหมือนจะง่ายพอมาเจอข้อสอบก้อตายอีก
แถสุดฤทธิ์ แถจนไม่รู้จะแถอะไรแล้ว
แต่ในที่สุดก้อสอบเสร็จ
ซัมเมอร์นี้เราก้อคงต้องจากบ้านไปไกล
ไปลำปาง ไปอยู่อำเภอเกาะคา แต่หมู่บ้านไหนก้อไม่รุ้
รู้วันที่ไปถึงเลย แล้วเราก้อต้องไปอยู่กะชาวบ้าน
โอเคอยู่ได้ แต่ไม่มีวันหยุดเลยนี่ซิ
อย่างงี้สงกรานต์ก้ออดไปเล่นที่เชียงใหม่
ไม่ได้เราจะต้องพยายามไปเล่นที่เชียงใหม่ให้ได้
เราก้อคงจะขอลา เฮ้อ ไม่รู้จะเจออะไรอีกน้อ
แต่ก้อจะคิดถึงเพื่อนๆทุกๆคนนะ February 26 Bye niorผ่านไปแล้ว Bye nior กับconcept twin เปนไงล่ะ
หนุกดีนะ ที่เหนพวกเราสวยได้ก้อด้วยฝีมือแอ้ทั้งนั้น
ทั้งหน้าและผม งานนี้ต้องขอบใจแอ้อย่างรุนแรงเลยนะเนี่ย
เพื่อนเราสวยๆทุกคนเลยนะ February 15 ผ่านไปแล้ววาเลนไทน์ก่อนวันวาเลนไทน์ เรียนเสร็จกลับมาที่ห้องแอมประมาณบ่าย 3
เจอแอมกะแอ้นั่งง่วนอยู่ที่ห้อง กรูว่าแล้วมันไม่เข้าเรียน
มาถึงเราก้อเจอปัญหากับการทำพายบลูเบอรี่กะพายเชอรี่ครับ
ถาดไม่พอต้องหาซื้อ เรากะแนนก้อเลยนั่งแท๊กซี่ไปตลาดไท
ร้านก้อไม่รู้ว่าอยู่ไหนหรอกนะ ค่อยไปหาเอาข้างหน้า
พอไปถึงเราก้อให้พี่แท๊กซี่พาไปโซนที่คิดว่ามี
ไปเจอร้านขายอุปกรณ์ทำเค้ก มีของแต่ไม่ใข่ที่ต้องการ
เอาหาร้านใหม่ ในขณะที่ง่วนกับการหาร้านท่านแม่ก้อโทเข้ามา
ร้อยวันพันปีไม่โทดันมาโทตอนยุ่งๆ โทมาภามเรื่องคอม
เราก้อต้องนั่งคุยอย่างมีสมาธิ แต่ก้อต้องสนใจเรื่องการหาร้านด้วย
เพราะคนที่อยู่ด้วยอีก2คน คือ แนนกะพี่คนขับไม่รู้จะไปทางไหน
เอาแล้วกรู งงกะตัวเอง ต้องคุยกะแม่ไปแล้วก้อบอกทางพี่แท๊กซี่
พอแม่วางไปก้อโทหาแอ้ถามทางที่แอ้มันจำได้ถึงจะพอเข้าใจกันว่าอยู่ไหน
แล้วแม่ก้อโทมาอีก แม่นี่คิดถึงไม่เลิก คุยเรื่องคอมอีก
(เล่นเปนแต่เกมก้องี้แหละ) พอไปถึงร้านดันไม่มีอันที่แอ้บอกเรา2คนก้อตัดสินใจซื้อ
อันที่มันพอแทนกันได้มา แล้วก้อสั่งพี่แท๊กซี่กลับมาที่เดิม หมดค่ารถไปเปนร้อย
เพราะนั่งรถเล่นอยู่ในตลาดไทเนี่ยแหละ
กลับมาถึงเราทั้ง 4 คนก้อพากันเปิดโรงงานทำขนมกันขึ้น เรากะแนนมาใหม่ก้อค่อยเริ่มทำอันง่ายๆ
คือการบดแครกเกอร์ และก้อหยิบโน่น ทำนั่นทำนี่ แล้วทันใดนั้น รี่ก้อมา
และมาเปน 1ในผู้ร่วมทำพาย เราทั้ง 5 ฝ่าฟันอุปสรรค มรสุมต่างๆ
จนเสร็จ ถึงขั้นตอนสุดท้ายคือการใส่บลูเบอรี่ มันเปนขั้นตอนที่ตื่นเต้นมาก
เราทั้ง 5 ลงมือทำพร้อมกัน มันช่างเปนอะไรที่น่าภูมิใจมากๆ เราอยากกลับบ้าน
ไปให้พ่อกะแม่กินเด๋วนั้น แต่หลังจากนั้นเราก้อต้องรีบไปงาน thank พี่ที่น้องปี1จัดให้
งานสวยและสนุกมาก เราอยู่ถึงประมาณ 4 ทุ่ม แล้วเราก้อไปงานมนรัก สถ.และต่อด้วย
ไปตลาดไทไปเดินซื้อดอกไม้กัน โอ้โหช่างสวยอะไรเช่นนี้ดอกไม้ ดอกใหญ่ๆ สีสวยๆ
อยากได้บ้าง มีแต่ผู้ชายมาเดินซื้อม่พวกเราเปนผู้หญิงกลุ่มเดียวที่ไปเดิน 555
แล้วทำไม! ก้อคนจะเดิน เมื่อเราได้ดอกไม้เราก้อกลับมาที่โรงงาน เราคิดแล้วคิดอีก
ว่าเราจะให้พายกับ... เมื่อไหร่ แล้วเพื่อนก้อช่วยตัดสินใจว่าให้เลย เพราะมันเลยเที่ยงคืน
เข้าวันวาเลนไทน์แล้ว โอเค เราก้ออยากรู้เหมือนกัน เราเลยตัดสินใจไปให้ตอนประมาณตี1ครึ่ง
เรารู้สึกดีที่ได้ให้คิดอย่างนี้หน่ะดีแล้ว เราตื่นเต้นมากๆ แต่ก้อผ่านพ้นไปด้วยดี
ในตอนเช้าของวันนี้ก้อมีคนหลายคนที่ได้กินพายของพวกเรา 555++ พวกนั้นตายแน่ๆ
ตายเพราะอยากกินอีกนะ มีแต่คนชมว่าอร่อย ก้ทำให้พวกเราดีใจที่ทำมาแล้วมีคนชม
เราเอากลับมาให้พ่อ แม่ และน้องเรากิน 1 ถาดด้วย แม่กะพ่อบอกอร่อยดี555+ เสร็จเรา
ขอบคุณนะที่รับขนมของเราไปกิน |
||||
|
|
